fbpx Skip to main content

Huilen is een universeel en menselijk verschijnsel waarbij het lichaam tranen produceert. Meestal door verdriet, pijn, onmacht, grote vreugde of ontroering. Huilen is een respons op emotionele prikkels.

Huilen kan geruisloos zijn of gepaard gaan met geluiden. Met name volwassenen huilen emotioneel (verdriet, vreugde etc.). Het huilen van baby’s en kinderen wordt geduid als basaal. Aanvankelijk zonder, later met tranen. Bedoeld om hun eigen behoeften te bevredigen als troost, honger, pijn of hulp van anderen.

Het huilen van baby’s en kinderen is zelfs nóg genuanceerder dan de feitelijke beschrijving van hierboven. Elke ouder kent het en voelt soms ook de frustratie. Help, mijn kind huilt! Waarom? En wat nu?
Huilen is een onmisbaar communicatiemiddel! Hoe vraag je als klein mens anders om hulp?

De interpretatie van het huilen wordt ‘makkelijker gemaakt’ door het lezen van de lichaamstaal: huilen i.c.m. het wrijven in de ogen duidt op vermoeidheid, huilen i.c.m. sabbelen op een knuistje betekent honger.
De klank (boos of verdrietig) en het volume van het huilen zijn ook belangrijke aanwijzingen. Nu is elk kind hartstikke uniek en is soms moeilijk te bepalen wat nu de reden van het huilen is. Een checklist kan uitkomst bieden! Wij, als groepsleidster, gebruiken het ook.

  • Honger!
  • Vieze luier: sommigen vinden dit echt heel vervelend.
  • Behoefte aan liefde & aandacht: even een momentje geborgenheid.
  • Vermoeidheid.
  • Pijn: krampjes, luieruitslag of een boertje dat dwarszit.
  • Ongemak: te warm, te koud of niet lekker kunnen liggen.
  • Ziekte: koorts/verhoging, oorpijn of keelpijn.
  • Verveling: dit verwacht je niet snel maar ook kleine mensen kunnen zich vervelen.
  • Frustratie: hoe lastig als je iets wil maar nog niet kan? Draaien bv.
  • Een sprongetje in de mentale ontwikkeling: een nieuwe ervaring (prikkels) verwerken.
  • Energie kwijtraken: een volwassenen gaat een rondje rennen bv. Een baby kan nog niets anders dan huilen.

Na verloop van tijd herken je de verschillende huiltjes van jouw kind en wordt het inspelen op zijn/haar behoeften steeds makkelijker.

Hoeveel huilen is ‘normaal’?
Vanaf de geboorte neemt het huilen geleidelijk toe. De piek ligt rond de 6-8 weken. Dan kan een baby zo’n 2-3 uur per dag huilen. Na 3 maanden is dit nog maar 1,5 uur per dag. Vaak is dan al makkelijker te achterhalen wat de oorzaak is. Vanaf 4 maanden maakt een baby echt contact en kan zich al beter uiten. Soms is er sprake van een huilbaby. Frustrerend voor de baby én de ouder. Maar het gaat over!

Hoe te troosten?
Ritme, warmte en lichaamscontact zijn de sleutelwoorden.

  • Knuffelen!
  • Wandelen en wiegen.
  • Aaien, strelen of zachte klopjes op de rug of billen.
  • Zingen of neuriën.
  • Een grimas, een dansje of een gek geluidje kan het huilen doorbreken.
    Vergeet niet dat een kind soms wil huilen om te huilen. Zijn energie kwijtraken. Lekker laten uithuilen!
    Voel je vooral niet schuldig als je soms wanhopig of boos wordt. Neem even afstand. Leg de baby veilig in bed/box of geef hem aan jouw partner. De frustratie die je voelt, voelt de baby ook. Dan is het helemáál moeilijk te troosten. Voor jou is het ook van belang de situatie te doorbreken. Niets menselijk is ons vreemd!

Hoelang laat je een kind huilen?
Daar zijn de meningen over verdeeld. In Nederland zijn we snel bang dat we onze baby’s teveel verwennen. Zeker in de eerste paar maanden geen enkel probleem om jouw baby te troosten, te knuffelen en te wiegen. Het sterkt zelfs het zelfvertrouwen! De baby leert dat hij een veilige liefdevolle thuisbasis heeft. Rond de 6 maanden kan een baby de link pas echt leggen tussen gedrag en reactie (huilen—>aandacht). Toch is het niet altijd nodig om de baby meteen te troosten. Als hij bv. in bed ligt en dan huilt. Als je hem steeds eruit pakt kan de baby oververmoeid raken en de slaap helemaal niet meer pakken. Blijf dan even bij jouw kind staan met jouw hand op voorhoofd of buik. Als troost. Om te laten weten dat je er bent. De baby kan in veiligheid zijn prikkels verwerken alvorens te kunnen slapen.
Hoe goed en lief bedoeld ook, het te snel oppakken kán het signaal afgeven dat een baby zijn emoties niet mag uiten en dus niet mag huilen. Dan kunnen de emoties zich opstapelen en zelfs zorgen voor stress bij jouw kind.
Wanneer je het gevoel hebt dat er meer aan de hand is, ga dan naar jouw kind toe. Onnodig laten huilen is natuurlijk niet de bedoeling. Hoe lang en wanneer je jouw kind laat huilen verschilt per situatie. De meeste ouders (en groepsleidsters) houden tussen de 5-10 minuten aan. Door het kind even de tijd te geven om te huilen geef je de gelegenheid energie los te laten, emoties te verwerken en te ontspannen.

Groetjes,
Christel


Bronnen: oeiikgroei.nl/24baby.nl/opvoeden.nl/nl.wikipedia.org